Magiczna biel: nauka o śniegu dla narciarzy

29/05/2019 - SnowTrex

Śnieg jest fascynującym zjawiskiem przyrodniczym: opady śniegu w nocy następnego ranka mogą pokryć cały krajobraz białą warstwą. Narciarze i snowboardziści cenią sobie śnieg, ponieważ bez niego nie byłoby sportów zimowych. Ale śnieg jest czasami nieprzewidywalny i niebezpieczny. Dlatego tym ważniejsze jest zrozumienie tego zjawiska, abyś mógł bezpiecznie jeździć na ośnieżonych stokach.

Jazda na snowboardzie na świeżym puchu to ogromna frajda!

Dlaczego pada śnieg?

Wiele osób uważa, że śnieg jest zamarzniętą wodą. Ale to nie takie proste. Zanim zacznie padać śnieg, konieczny jest szereg procesów chemicznych i fizycznych. To nie magia, ale nie mniej imponujące zjawisko.

Śnieg zaczyna się jako para wodna. Woda na ziemi, na przykład z jezior lub rzek, wznosi się w powietrze jako para wodna pod wpływem ciepła i ostatecznie tworzy chmury. Im wyżej para podnosi się, tym zimniej i tym mniejsze jest ciśnienie w atmosferze. W rezultacie cząsteczki pary wodnej są bardzo mobilne i nie wiążą się ze sobą. Jeśli chmura jest wystarczająco zimna, tj. około -12 stopni Celsjusza, cząsteczki pary wodnej są przechowywane wokół najmniejszych cząsteczek kurzu w powietrzu. Cząsteczki składają się z dwóch atomów wodoru i jednego atomu tlenu, które znajdują się pod pewnym kątem względem siebie. W rezultacie, kiedy cząsteczki są umieszczane wokół innych cząsteczek, zawsze powstaje sześciokąt. Tak właśnie powstaje typowa forma kryształu w płatkach śniegu.

Kolejne cząsteczki pary wodnej wiążą się w każdym z sześciu narożników, dopóki chmura nie stanie się tak ciężka, że nie będzie w stanie utrzymać się w powietrzu, a cząsteczki opadną jako płatki śniegu.

Kryształy śniegu tworzące płatki śniegu mają różne kształty w zależności od pogody, wiatru i temperatury. W rzeczywistości istnieje tak wiele możliwości indywidualnych kształtów kryształów, że prawie każdy płatek śniegu jest wyjątkowy. Można je jednak klasyfikować według ich ogólnego kształtu.

Ale sam fakt, że kryształy śniegu spadają, nie oznacza, że w górach pada śnieg. Aby się to stało, powietrze musi być wystarczająco zimne przez całą drogę w dół. Oznacza to, że temperatura musi wynosić co najmniej 0 stopni Celsjusza. To samo dotyczy śniegu pozostającego na ziemi. Tylko w przypadku, gdy pokrywa podłoża ma temperaturę wokół temperatury zamarzania, śnieg nie topi się bezpośrednio po pojawieniu się.

W przypadku obfitych opadów śniegu na raz, pokrycie podłoża może się nagrzewać do 5°C, a śnieg nadal pozostaje. Dzieje się tak dlatego, że płatki śniegu szybko spadają na siebie nawzajem, a masa śniegu jest sprężana w taki sposób, że wystarczająco szybko schładza pokrywę gruntową.

Nie każdy śnieg jest taki sam

Tak różnorodne, jak kształty kryształów śniegu, tak urozmaicone mogą być również kształty śniegu i rodzaj opadów śniegu. Jest to szczególnie ważne dla miłośników sportów zimowych, ponieważ różne kształty i rodzaje śniegu wpływają na stoki i czasami wymagają specyficznych technik narciarskich.

Formy śniegu

Świeży śnieg to taki, który dopiero co spadł i gdzie kryształy są wciąż nienaruszone. Kiedy narciarze jeżdżą na nartach w świeżym śniegu, a ratraki nie usuwają śniegu, na trasach zjazdowych powstają małe wzgórza. Mogą one być sporym wyzwaniem dla początkujących.

Jeśli nowy śnieg ma zarówno wysoką zawartość powietrza, jak i niską zawartość wody, nazywa się go proszkowym śniegiem. Ponieważ śnieg ten jest stosunkowo suchy, płatki śniegu nie przyklejają się do siebie. Narciarze mają wówczas wrażenie, jakby niemal latali w powietrzu.

W Japonii i Kanadzie śnieg proszkowy jest szczególnie drobny i suchy i dlatego nazywany jest również śniegiem szampańskim. Przez wielu jest uważany za najlepszy śnieg na świecie. Jest to bardzo rzadkie w regionie alpejskim, ponieważ ten śnieg wymaga małej ilości wiatru, bardzo niskich temperatur i małej wilgotności. Warunki te występują częściej w Japonii i Ameryce Północnej niż w Alpach.

Przeciwieństwem suchego śniegu jest wilgotny śnieg. Wilgotny śnieg, jak sama nazwa wskazuje, ma wyższą zawartość wody. Dlatego też spada on również wtedy, gdy temperatura na zewnątrz jest wyższa. Woda sprawia, że kryształy lepiej przylegają do siebie, a śnieg „trzyma się”. Dlatego jest to idealny śnieg do walki na śnieżki lub lepienia bałwana. Podczas jazdy na nartach wilgotny śnieg oznacza jednak, że do poruszania się do przodu potrzeba więcej siły. Nie ślizga się po śniegu tak łatwo, jak w przypadku śniegu proszkowego.

Jeśli jest jeszcze cieplej, a śnieg ma jeszcze większą zawartość wody niż w przypadku wilgotnego śniegu, mówi się o mokrym śniegu. Wśród miłośników sportów zimowych śnieg nazywany jest również „śniegiem łamiącym kości”, ponieważ do przejechania przez niego potrzeba dużo siły. Dlatego mokry śnieg wymaga również specjalnej techniki przy wyjeździe. Narciarz trzyma się stosunkowo prosto i mniej więcej pośrodku nart, aby dobrze amortyzować ewentualne podskoki. W ten sposób można również dobrze kontrolować prędkość jazdy. W przypadku mokrego śniegu zawsze należy zachować ostrożność, ponieważ całe płyty śnieżne mogą się szybko poluzować, a zagrożenie lawinowe jest szczególnie wysokie.

Inną szczególną formą śniegu jest ciężki, łamiący się śnieg. Oznacza to, że górna warstwa śniegu zamarza, ale pokrywa śnieżna jest nadal miękka i sucha. Jeśli śnieg jest starszy i tworzy solidną masę, nazywa się to Harsch. Warstwa lodowcowa wymaga wysokiego poziomu umiejętności od miłośników sportów zimowych. Ruchy muszą być delikatne i miękkie, aby pokrywa lodowa nie pękła i nie upadła. Dobrą techniką jest utrzymywanie nart blisko siebie i odchylanie się do tyłu. W ten sposób utrzymujesz szczyty w górze i bezpiecznie wjeżdżasz do doliny.

Faulschnee to niezbyt stabilna mieszanka śniegu i wody, która nazywana jest również pływającym śniegiem. Jest to spowodowane różnicami temperatur w pokrywie śnieżnej i jest niebezpieczne dla narciarzy, ponieważ narty opadają bez ostrzeżenia. Może to również doprowadzić do powstania zdradzieckiej pokrywy śnieżnej.

Jest też tak zwany śnieg firnowy. Jest to śnieg, który jest od jednego roku lub starszy i z którego tworzą się lodowce.

Z dala od ośrodków narciarskich, w tropikach i subtropikach, jest też tak zwany penitent. Śnieg ten powstaje w wysokich górach, gdy śnieg spiętrza się do wysokich gór.

Grubość śniegu

W zależności od formy śniegu gęstość śniegu jest różna. Im bardziej suchy śnieg, tym mniej gęsty:

  •     Świeży śnieg (suchy, luźny): 30 – 50 kg / m³
  •     Nowy śnieg (związany): 50 – 100 kg / m³
  •     Nowy śnieg (mocno związany): 100 – 200 kg / m³
  •     Stary śnieg (suchy): 200 – 400 kg / m³
  •     Stary śnieg (wilgotno-mokry): 300 – 500 kg / m³
  •     Śnieg pływacki: 150 – 300 kg / m³
  •     Firn: 500 – 800 kg / m³

Poza tymi naturalnymi formami śniegu jest również sztuczny śnieg. W ośrodkach narciarskich pochodzi on z armatek śnieżnych, kiedy w sezonie narciarskim naturalny śnieg nie jest wystarczający dla miłośników sportów zimowych. Para wodna i krople wody są łączone w sprężonym powietrzu i wydostają się z armatki w postaci śniegu.

Armatki śnieżne są nieocenione w przypadku braku naturalnego śniegu.

Chociaż sztuczny śnieg oferuje możliwość jazdy na nartach nawet przy niewielkich opadach śniegu, jego produkcja wymaga dużo energii i wody. Część zużywanej energii jest taka sama jak w mieście liczącym 150 000 mieszkańców. Dlatego też sztuczny śnieg jest krytykowany przez ekologów. Ponadto, ryzyko urazów dla entuzjastów sportów zimowych jest większe, ponieważ sztuczny śnieg jest bardziej zwarty i dlatego trudniejszy. Dla lepszej jazdy na nartach zaleca się jeździć więcej na krawędziach, aby nie ześlizgiwać się tak szybko.

Jednak śnieg nie tylko pozostaje na ziemi w różnych formach, ale również spada na różne sposoby.

Rodzaje śniegu

Na przykład śnieg nie może opadać tylko w postaci płatków. Kiedy śnieg spada z chmur typu stratus lub wysokiej mgły, nazywa się to piaskiem śnieżnym.

W cieplejszych temperaturach, kiedy śnieg miesza się bardziej z wodą, spada deszcz.

Dryf śnieżny występuje wtedy, gdy silny wiatr powoduje zawirowania śniegu. Burza śnieżna jest połączeniem szybko obniżających się temperatur i silnych wiatrów.

Zaspy śnieżne są wtedy, gdy wiatr zawirowuje śnieg. W zależności od tego, jak luźny jest śnieg i jak silny jest wiatr, może to mieć duży wpływ na widoczność i równowagę podczas jazdy na nartach. Zaspy śnieżne, czasami nazywane również gzymsami śnieżnymi, występują głównie na przeszkodach takich jak drzewa lub płoty, ponieważ śnieg jest tu szczególnie luźny.

Ukryte niebezpieczeństwo: drzewa pokryte śniegiem

Drzewa nie tylko powodują zaspy śnieżne. Duża ilość śniegu na drzewach może być również niebezpieczna dla narciarzy pod innymi względami: istnieje niebezpieczeństwo lawinowe.

Jeśli drzewa są jeszcze małe, wysokie masy śniegu nie stanowią problemu, ponieważ drzewa są tylko wciśnięte w ziemię. Drzewa nie są również zakłócane w ich wzroście. Ale z większymi drzewami, pomiędzy trzema a pięcioma metrami, sytuacja jest inna: jeśli w zimie były one wyciskane przez gęsty śnieg, nie mogą już wyprostować się wiosną i rosną krzywo. To nie tylko niszczy drzewa – nachylenie w kierunku doliny sprzyja również zjeżdżalniom śnieżnym, a tym samym zwiększa zagrożenie lawinowe.

Podczas jazdy koniecznie należy zwracać uwagę na oznakowanie.

Aby zawsze móc bezpiecznie jeździć, bardzo ważna jest znajomość różnych rodzajów i form śniegu oraz odpowiednich technik jazdy. W przypadku opadów śniegu należy zachować ostrożność podczas jazdy. Dlatego też należy zawsze sprawdzać raport o lawinach i prognozę pogody przed wyjściem na stoki i unikać niebezpiecznych obszarów.

Jeśli podczas zjazdu opady śniegu staną się zbyt obfite, aby nic nie było widać, należy udać się do najbliższego schroniska górskiego lub zejść do doliny. Jeśli nie jest to możliwe, miłośnicy sportów zimowych powinni zrobić sobie przerwę do czasu poprawy pogody.

Jeśli jesteś dobrze przygotowany i dbasz o swoje zdrowie, nie musisz rezygnować z jazdy na nartach w śniegu. Wręcz przeciwnie. Bezpieczna jazda na nartach na śniegu to świetna zabawa i szczególne przeżycie dla każdego miłośnika sportów zimowych.

Siedem niezwykłych faktów na temat śniegu

Znajomość kilku ciekawostek na temat śniegu również może się przydać

1. Śnieg jest ważnym źródłem wody pitnej.

Śnieg jest ważnym źródłem wody, ponieważ do 75% słodkiej wody ziemskiej występuje w śniegu i lodzie.

2. Śnieg nie jest biały.

Śnieg nie jest naprawdę biały, jest bezbarwny. Ponieważ jednak wiele kryształów działa jak lustra i kilkakrotnie odbija białe światło słoneczne, dla naszych oczu wygląda ono na białe.

3. Nie każdy kryształ śnieżny jest unikatem.

Nawet jeśli często opisuje się kryształy śniegu jako unikalne ze względu na mnogość możliwych kształtów, nie jest to do końca poprawne. Nawet jeśli są one rzadkie, naukowcy odkryli już identyczne kryształy.

4. Opady śniegu mogą naruszać prawo.

Miasto Syracuse w stanie Nowy Jork, przyjęło w marcu 1992 roku ustawę uznającą dalsze opady śniegu za nielegalne. Jednak śnieg się nie dostosował: dwa dni później padał dalej.

5. Strach przed śniegiem ma swoją nazwę.

Są ludzie, którzy mają prawdziwą fobię na tle śniegu. Choroba ta nazywana jest chionofobią (chiono to greckie słowo „śnieg”). Ten irracjonalny strach jest zazwyczaj wywoływany przez uraz z dzieciństwa i czasami tak bardzo utrudnia ludziom życie codzienne, że nie wychodzą za drzwi w zimie.

6. Nie każdy płatek śniegu jest malutki.

Największy zmierzony płatek śniegu nie był wcale mały: miał średnicę 38 cm.

7. Walki na śnieżki mogą przybrać nierealne rozmiary.

12 stycznia 2013 r. w Seattle odbyła się największa na świecie walka na śnieżki. Wzięło w niej udział 5 834 osób.

Chociaż śnieg jako zjawisko fizyczne i chemiczne zostało dobrze zbadane, nie umniejsza to fascynacji, jaką niesie za sobą biały puch. Szczególnie w sportach zimowych śnieg jest nie tylko romantyczny, ale także niezbędny do uprawiania narciarstwa. Ale to też niesie ze sobą niebezpieczeństwa. Dlatego pomocne jest zrozumienie śniegu na stokach we wszystkich jego postaciach, aby być bezpiecznym na stoku – ale także cieszyć się nim w pełni.

Najważniejsze pytania dotyczące śniegu

Co to jest śnieg?

Śnieg powstaje z pary wodnej i tworzy się na dużych wysokościach. Cząsteczki pary wodnej wiążą się tworząc kryształy lodu i opadają w głąb ziemi.

Dlaczego śnieg nie zawsze pozostaje na swoim miejscu?

Aby śnieg pozostawał na ziemi, temperatura podłoża musi wynosić 0° C lub musi jednocześnie spadać dużo zimnego śniegu. Jeśli jest cieplejszy lub mniej opadów śniegu, płatki śniegu topnieją zaraz po wylądowaniu.

Czy śnieg zawsze jest taki sam?

Nie! Nie tylko kryształy śniegu mogą przybierać niezliczone kształty, ale także rodzaj i kształt śniegu są bardzo różne. Śnieg może być suchy i lekki lub mokry i lepki. W zależności od wiatru i pogody śnieg może być bardzo różny.

Dlaczego mokry śnieg jest bardziej niebezpieczny dla narciarzy niż śnieg puchowy?

Mokry śnieg rozwija się w cieplejszych temperaturach, jest bardzo wilgotny i dlatego dobrze się trzyma. Dodatkowo, ciepło zapewnia, że masy śniegu mogą się łatwo poluzować. Dla narciarzy oznacza to zawsze zwiększone ryzyko lawinowe.

Dlaczego narciarze muszą znać się na śniegu?

Bez śniegu nie byłoby sportów zimowych. Jak każde zjawisko naturalne, śnieg niesie ze sobą ryzyko i niebezpieczeństwo dla narciarzy. Im lepiej je zrozumiesz i poznasz, tym bezpieczniejszy będziesz na stoku.

Rodzaje wyciągów – od orczyka do kolejki 3S

Bez wyciągów narciarstwo z pewnością nie byłoby tak przyjemne. W końcu, kto ...

Najpiękniejsze trasy w lesie – wskazówki dla fanów natury

Jazda na nartach poniżej linii drzewa ma swój urok. Leśne zjazdy to bajkowe trasy ...