Deska snowboardowa pod stopami, błękitne niebo nad głową i idealnie przygotowany zjazd w dół – czego chcieć więcej? Dla miłośników sportów zimowych, którzy w śniegu poruszają się chętniej na desce niż na nartach, to prawdziwy raj. Dla wielu z nich snowboard to jednak coś więcej niż sprzęt sportowy – to także symbol wolności i styl życia. Co sprawia, że snowboard jest tak popularny? SnowTrex zebrał siedem faktów, które pokazują, które pokazują, jak ta niszowa dyscyplina stała się światowym fenomenem sportów zimowych.
Czym jest snowboarding?
Snowboard to dosłownie „deska snowboardowa”. W ciągu ostatnich kilku dekad snowboard stał się obok narciarstwa jednym z najpopularniejszych sportów zimowych w ośrodkach narciarskich na całym świecie. Jednak w przeciwieństwie do narciarstwa, snowboardziści stoją obiema stopami bokiem na tym samym sprzęcie sportowym. Korzenie snowboardu tkwią w zabawie i sportach ekstremalnych. Dlatego dziś snowboardziści korzystają nie tylko z klasycznych tras zjazdowych w górach zimą, ale także z halfpipe’ów, snowparków z rampami, poręczami i rurami, a także specjalnie zaprojektowanych tras snowboardowych.
Historia snowboardu
Snowboard to dziś uznana dyscyplina sportów zimowych, jednak jego rozwój trwał około osiemdziesięciu lat, zanim w połowie lat 80. XX wieku został zaakceptowany w klasycznych terenach narciarskich. Pierwszy prototyp wynalazł Austriak Toni Lenhard w 1900 roku, tworząc swój „Monogleiter”. Choć po nim pojawili się kolejni wynalazcy, prawdziwy przełom nastąpił w Kalifornii, gdzie wzorem stała się deska surfingowa. W latach 60. XX wieku na rynek trafiają pierwsze komercyjne modele – „Snurfer” Shermana Poppena i „Skiboard” Toma Simsa. W 1970 roku zwykłe deski znacznie ulepszono, wprowadzając stalowe krawędzie. W 1972 roku Jake Burton opracował regulowane paski, tworząc pierwszą nowoczesną wiązanie, które początkowo wywoływało uśmiech ze względu na wysoką cenę. Dopiero tańsze konstrukcje drewniane zwiększyły zainteresowanie snowboardem.
Niemniej jednak, miłośnicy snowboardu początkowo nie byli mile widziani w ośrodkach narciarskich w ojczyźnie snowboardu, USA. Wyciągi były dla nich tematem tabu, a na stoki wpuszczano ich tylko nocą. Jednak wraz z pierwszymi wyścigami snowboardowymi w Kolorado w 1981 roku, akceptacja stale rosła. w 1985 roku to film Jamesa Bonda „W obliczu śmierci” sprawił, że snowboard stał się sławny na całym świecie. Podczas pościgu alpejskiego, agent specjalny w sekwencji filmowej przywiązał pod stopami część rozbitego skutera śnieżnego i w ten sposób uciekł kilku napastnikom. W ten sposób fenomen sportów zimowych ostatecznie zyskał przyczółek w Europie. Do czasu, gdy wysoko nakładowa gazeta codzienna w Austrii doniosła o pierwszym zjeździe „snow surfera” z Grossglocknera w lipcu 1986 roku, nic nie stało na przeszkodzie triumfalnemu postępowi snowboardu w Alpach.
Według portalu statystycznego „Statista” tylko w 2019 r. na całym świecie sprzedano ponad 700 000 desek snowboardowych. Ogólnie rzecz biorąc, sprzedaż desek snowboardowych gwałtownie spadła w ostatnich latach, co oznacza, że okres boomu na ten sport prawdopodobnie się skończył.
Najbardziej znani snowboardziści
Jake Burton
Zmarły w 2019 roku Amerykanin uważany jest za ojca współczesnego snowboardu, z którego korzystają dziś miliony miłośników sportów zimowych. „Papież snowboardu” wychowywał się na wschodnim wybrzeżu w stanie Nowy Jork, a później rozpoczął studia ekonomiczne w Boulder w Kolorado. Początkowo był zapalonym narciarzem, jednak wkrótce udoskonalił wynaleziony przez Shermana Poppena „Snurfer”, tworząc tym samym podstawy nowoczesnego snowboardu. Odniósł przy tym taki sukces, że w 1977 roku założył firmę „Burton Snowboards”. W kolejnych latach przedsiębiorstwo stało się światowym liderem w produkcji snowboardów, odzieży zimowej i akcesoriów snowboardowych. Obok Poppena, Dimitrije Milovicha i Toma Simsa, Burton zaliczany jest dziś do czterech ojców snowboardu.
Tom Sims
W świecie snowboardu mistrz świata w skateparku z 1975 roku i mistrz świata w snowboardzie z 1983 roku znany jest prawdopodobnie tylko nielicznym. A to mimo że miliony kinowych widzów mogły podziwiać jego umiejętności na ekranie. To właśnie on zastąpił Rogera Moore’a jako dubler w pościgu snowboardowym w filmie o Bondzie „W obliczu śmierci”. Jako przedsiębiorcy, Sims i Burton byli uważani za rywali przez dziesięciolecia.
Shaun White
Podczas gdy dwaj pierwsi wspomniani Amerykanie odnosili ogromne sukcesy komercyjne, ich młodszy rodak na początku lat 2000 stał się jednym z najbardziej utytułowanych snowboardzistów na świecie. Kalifornijczyk początkowo był skateboardzistą, ale już w wieku sześciu lat rozpoczął przygodę ze snowboardem. Zanim podczas swoich piątych igrzysk zimowych w Pekinie w 2022 roku ze łzami w oczach zakończył karierę, Shaun White zdobywał złote medale olimpijskie w halfpipe kolejno w 2006 roku w Turynie, 2010 roku w Vancouver oraz 2018 roku w Pyeongchang.
Zdobył również łącznie 13 złotych medali na Zimowych Igrzyskach X-Games, więcej niż jakikolwiek inny sportowiec w historii tego wydarzenia. Osiem z nich w superpipe i pięć w slopestyle.
Terje Håkonsen
Pierwszym europejskim supergwiazdorem snowboardu był Norweg. Wbrew woli ojca, który chciał, by został narciarzem wyścigowym, Håkonsen w 1985 roku rozpoczął przygodę ze skateboardem, czerpiąc inspirację z filmu „Powrót do przyszłości”. W 1987 roku po raz pierwszy stanął na snowboardzie i rozpoczął własną, niezwykłą karierę. Norweg trzykrotnie zdobywał tytuł mistrza świata w halfpipe, a jego płynny i elegancki styl jazdy do dziś stanowi wzór dla wielu młodych snowboardzistów. Terje Håkonsen zyskał również rozgłos dzięki filmom sportów ekstremalnych, w których pokazywał freeride w głębokim śniegu. Dzięki wyjątkowo wysokim i efektownym skokom przyczynił się do popularyzacji pojęcia „Big Air”.
Nicola Thost
Jest najbardziej znaną niemiecką snowboardzistką. W styczniu 1997 roku pochodząca z Pforzheim zawodniczka zadebiutowała w Pucharze Świata w snowboardzie, a niespełna rok później osiągnęła swój największy sukces sportowy. Podczas zimowych igrzysk olimpijskich w japońskim Nagano, przy premierze konkurencji snowboardowych, Thost zdobyła złoty medal w halfpipe, zapisując się w historii jako pierwsza olimpijska mistrzyni snowboardu.
Sprzęt snowboardowy
Najważniejszym elementem wyposażenia jest oczywiście deska snowboardowa. Dla początkujących i rekreacyjnych sportowców dostępne są deski z fabrycznie zamontowanymi wiązaniami. Profesjonaliści zazwyczaj wybierają niedokończoną deskę snowboardową i kupują wiązania osobno. Dzięki temu mogą dostosować swój sprzęt idealnie do swoich potrzeb. Niezależnie jednak od kształtu sprzętu sportowego – czy to deski race, all-mountain czy freestyle – obowiązuje zasada: im bardziej miękka i elastyczna deska, tym łatwiej nią manewrować i tym mniejsze prawdopodobieństwo jej przechylenia. Jest to cecha, która w mniejszym stopniu karze za błędy w jeździe. Sztywność jest również decydującym czynnikiem, jeśli chodzi o wiązania. Jeśli wolisz jeździć na przygotowanych stokach, powinieneś wybrać sztywniejsze wiązania. Jeśli natomiast czujesz się bardziej jak w domu w snowparkach, a zatem w obszarze freestyle, lepiej jest polegać na bardziej miękkim wiązaniu.
Buty snowboardowe odgrywają również decydującą rolę w zapewnieniu najlepszych możliwych wrażeń z jazdy w każdej sytuacji. Zasadą jest, że buty powinny być tylko o pół rozmiaru większe niż normalny rozmiar buta kupującego. I oczywiście kask jest niezbędny. W przeciwieństwie do desek snowboardowych, wiązań i butów, które są dostępne w rozsądnych cenach bez uszczerbku dla jakości, bezpieczeństwo osobiste jest ważniejsze niż cena, jeśli chodzi o kaski. W końcu wszyscy mamy tylko jedną głowę! Wybierając ochronę głowy, ważne jest, aby była ona idealnie dopasowana i pozostawała na swoim miejscu. Jeśli nie masz pewności co do zakupu, możesz zapoznać się z najnowszymi ocenami Stiftung Warentest lub innych ekspertów.
To samo dotyczy ochraniacza pleców. Ponieważ stopy są mocno przymocowane do deski, plecy są jedną z najbardziej narażonych części ciała w przypadku upadku na snowboardzie. Właśnie dlatego ochraniacz jest obecnie integralną częścią profesjonalnego sprzętu snowboardowego. Podobnie jak gogle snowboardowe, które muszą być zawsze dobrze dopasowane. Nie mogą być zbyt małe i powinny być dopasowane do kształtu kasku. W końcu to one zapewniają niezawodną ochronę przed blaskiem słońca i opadami śniegu. W przypadku odzieży, czyli kurtki snowboardowej, rękawic i spodni, najważniejsza jest wodoodporność. Każdy snowboardzista wie bowiem, że najlepszym miejscem na przerwę na stoku jest mokry śnieg. A nawet drobne potknięcia zwykle kończą się na spodzie spodni lub na kolanach. Jednak w przeciwieństwie do większości narciarzy, snowboardziści mogą oczywiście obejść się bez kijków.
W poniższym materiale profesjonalista pokazuje, w jaki sposób miłośnicy sportów zimowych mogą samodzielnie przygotować swoją deskę snowboardową na następną zimę:
Please also note that by using our services and integrating the YouTube API Services, the YouTube Terms of Service and the YouTube API Services Terms apply and your use of our website is deemed to be acceptance of these terms.
Najważniejsze dyscypliny snowboardowe
W snowboardzie dyscypliny dzielą się na dwa obszary: zawody wyścigowe i zawody freestyle. Te pierwsze wygrywa zawodnik, który jako pierwszy dotrze do mety z najszybszym czasem. Z kolei w dyscyplinach freestyle występy zawodników są punktowane w taki sam sposób, jak w łyżwiarstwie figurowym. Zwycięzcą zostaje zawodnik z najwyższym łącznym wynikiem.
Halfpipe
To najbardziej znany konkurs w dyscyplinie freestyle. W niektórych zawodach odbywa się on także w większej superpipe, takiej jak tor w Laax. W tej specjalnej rynnie zbudowanej ze śniegu i lodu snowboardziści muszą wznosić się jak najwyżej nad krawędziami. W powietrzu prezentują przy tym skomplikowane triki, aby następnie bezpiecznie wylądować i pędzić do kolejnego odbicia po drugiej stronie. W Alpach pierwszym przystankiem dla freestyle’owych snowboardzistów jest szwajcarski teren narciarski Flims-Laax-Falera.
Slopestyle
Nie mniej efektowna dyscyplina. Na stoku snowboardziści muszą w swoim przejeździe pokazać jak najbardziej innowacyjne i złożone triki oraz kombinacje skoków. Mogą przy tym korzystać z różnorodnych przeszkód, takich jak dachy, rury, poręcze czy boxy. Całość zjazdu wieńczą trzy duże skocznie (kickery).
Big-Air
Wymagane są tutaj wysokie, szerokie i skomplikowane kombinacje skoków, w tym bezbłędne lądowania. Zawodnicy zjeżdżają po pojedynczej, stromej i bardzo dużej rampie, a następnie, jak sama nazwa wskazuje, są katapultowani wysoko w powietrze.
Snowboardcross
Jedna z trzech głównych dyscyplin w wyścigach snowboardowych. Sześciu zawodników ściga się jednocześnie na trasie pełnej zakrętów, fal i skoków.
Slalom równoległy/slalom gigant równoległy
w tej dyscyplinie dwóch zawodników zjeżdża „równolegle” po stoku z niebieskimi i czerwonymi bramkami. W drugim przejeździe zamieniają się trasami, a na koniec zawodnik z najszybszym czasem przechodzi do następnej rundy.
Najważniejsze zawody snowboardowe
Igrzyska Olimpijskie
Dla profesjonalistów snowboardowych z całego świata, podobnie jak dla ich kolegów z innych dyscyplin sportowych, nie ma nic większego niż Igrzyska Olimpijskie. w 1998 roku MKOl po raz pierwszy włączył snowboard do programu Zimowych Igrzysk Olimpijskich. Od tego czasu sportowcy na deskach snowboardowych są integralną częścią zawodów pod znakiem pięciu pierścieni. Halfpipe był pierwszą konkurencją olimpijską dla snowboardzistów w 1998 roku. równoległy slalom gigant został następnie dodany do programu w Salt Lake City w 2002 roku. Snowboard cross jest wydarzeniem olimpijskim od 2006 roku w Turynie, a w 2022 roku odbyły się tu również zawody mieszane. Slopestyle odbył się po raz pierwszy na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2014 w Soczi, a pierwsi mistrzowie olimpijscy w big air zostali ukoronowani w Pyeongchang w 2018 roku.
Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Pekinie w 2022 r. snowboardzistki po raz drugi rywalizowały o medale w big air i imponowały spektakularnymi trikami:
Please also note that by using our services and integrating the YouTube API Services, the YouTube Terms of Service and the YouTube API Services Terms apply and your use of our website is deemed to be acceptance of these terms.
Zimowe X-Games
Są one szczególnie popularne wśród sponsorów i młodych widzów, co czyni je bardzo atrakcyjnymi dla sportowców. Zimowe igrzyska dla sportowców ekstremalnych odbyły się po raz pierwszy w 1997 roku. Do 2017 roku zawody odbywały się zawsze w Górach Skalistych. Od tego czasu odbyły się również cztery równoległe imprezy w Norwegii i USA. W latach 2010-2012 „Winter X-Games Europe” odbyły się również trzykrotnie w Tignes we Francji.
Winter X-Games to jedno z najbardziej spektakularnych wydarzeń w kalendarzu profesjonalnych zawodów snowboardowych. Wideo podsumowujące zawody slopestyle w Aspen w 2022 roku pokazuje dlaczego:
Please also note that by using our services and integrating the YouTube API Services, the YouTube Terms of Service and the YouTube API Services Terms apply and your use of our website is deemed to be acceptance of these terms.
Puchar Świata
Jest to najbardziej tradycyjna seria zawodów dla profesjonalnych snowboardzistów. Od 1994 roku odbywa się na całym świecie pod patronatem Międzynarodowej Federacji Narciarskiej (FIS). Obecnie obejmuje sześć różnych dyscyplin.
Mistrzostwa Świata
Dwa lata później FIS zorganizował również pierwsze oficjalne mistrzostwa świata w snowboardzie. Odbywają się one co dwa lata. Jednak już wcześniej odbywały się inne mistrzostwa świata. Były one jednak organizowane przez mniejsze stowarzyszenia sportowe. Pierwsze nieoficjalne mistrzostwa świata w snowboardzie odbyły się w 1985 roku w Soda Springs w Kalifornii.
Najlepsze ośrodki narciarskie dla snowboardzistów
Aby snowboardziści mogli w pełni cieszyć się dniem w górach, dany teren narciarski musi spełniać kilka istotnych wymagań dla snowboardowego urlopu. Należą do nich: jak najmniej lub brak wyciągów orczykowych, minimalna liczba płaskich odcinków między trasami a gondolami, szerokie zjazdy, możliwość bezpiecznego freeride’u w głębokim śniegu oraz snowparków w Alpach, gdzie kicker, rail’e i inne przeszkody zachęcają do wykonywania trików. Na zakończenie dnia nie może też zabraknąć odpowiednich lokali après-ski do zabawy, na przykład podczas snowboardingu w Austrii. Które tereny narciarskie oferują wszystko to w szczególności, SnowTrex przedstawił w zestawieniu najpopularniejszych snowboardowych destynacji.
FAQ dotyczące snowboardu
Ile kosztuje snowboard?
Za dobrą deskę snowboardową, używaną lub nową, entuzjaści sportów zimowych powinni zainwestować od 300 do 600 euro. Buty snowboardowe kosztują od 100 do 200 euro, a wiązania snowboardowe również od 100 do 200 euro.
Czy trudno jest nauczyć się jeździć na snowboardzie?
Jazda na snowboardzie jest w rzeczywistości łatwiejsza niż jazda na nartach. Powodem jest to, że snowboard jest kontrolowany „tylko” przez równowagę i przenoszenie ciężaru. Narciarze mają tę przewagę, że mogą patrzeć prosto w dół stoku. Sport ten jest jednak trudniejszy do skoordynowania, ponieważ ruchy tułowia, nóg i ramion muszą być zharmonizowane.
Jak zdrowy jest snowboarding?
Snowboardziści trenują nie tylko równowagę i koordynację na stoku, ale także mięśnie tułowia i nóg oraz stabilność kostek. Co więcej, zjazdy na ulubionej desce wzmacniają także wytrzymałość.
Kiedy miłośnicy sportów zimowych powinni rozpocząć naukę jazdy na snowboardzie?
Idealnie byłoby, gdyby dzieci w wieku od pięciu do sześciu lat po raz pierwszy wsiadły na snowboard podczas ferii zimowych, aby nauczyć się właściwej techniki jazdy na stoku. Sport ten nie jest jeszcze zalecany dla młodszych dzieci, ponieważ ich mięśnie nie są jeszcze w pełni rozwinięte w tym wieku, a zatem nie są jeszcze odpowiednie do wykonywania wymagających ruchów.
Kto jest najbardziej utytułowanym snowboardzistą na świecie?
Po przejściu na emeryturę po Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2022 w Pekinie, Amerykanin Shaun White jest uważany za najbardziej utytułowanego snowboardzistę na świecie. zdobył trzy złote medale olimpijskie w halfpipe w 2006, 2010 i 2018 roku. Jego dorobek medalowy na Zimowych Igrzyskach X-Games wynosi 18 – 13 złotych, trzy srebrne i dwa brązowe.
