Historia narciarstwa

29/07/2019 - SnowTrex

Gdzie i kiedy pierwsza osoba jeździła na nartach? Kiedy narty stały się sportem rekreacyjnym i kiedy otwarto pierwszy wyciąg? SnowTrex podsumował historię narciarstwa.

Wygląd nart bardzo się zmieniał na przestrzeni lat.

Początki narciarstwa

Początki narciarstwa i pionierów wśród narciarzy splatają się w liczne historie. Rysunek w jaskini w Norwegii, której wiek datowany jest na około 4500 lat, ma przedstawiać wizerunek narciarza. W Szwecji znaleziono nartę, której wiek szacuje się na 4 500 lat. Nie da się dokładnie określić, gdzie i kiedy stawiano pierwsze kroki na nartach. Pewne jest jednak to, że ludzie w regionach obfitujących w śnieg wpadli na pomysł, aby tysiące lat temu pod stopami przymocować długie deski, aby nie zapadać się w głęboki śnieg.

Fakt, że początki dzisiejszego narciarstwa leżą w Norwegii, jest historycznie udowodniony. Również termin „narty” jest norweski i oznacza coś w rodzaju „kłoda, rozszczepione drewno”. W XVIII wieku armia norweska utworzyła już jednostki narciarskie, a z biegiem lat narciarstwo stało się coraz bardziej popularne wśród ludności Norwegii. Około 1850 r. odbyły się pierwsze wyścigi narciarskie w Christianie, później w Oslo w Norwegii, a instrukcje jazdy na nartach pojawiły się około 1870 r., również w Norwegii. W prowincji Telemark, norweski Sondre Norheims opracował wiązanie, w którym tylko czubek stopy jest przymocowany do narty: Narciarstwo telemarkowe jest nadal bardzo popularne. Rosnąca popularność w Norwegii oraz przeprawa przez Grenlandię odkrywcy polarnego Fritjofa Nansena w 1888 r. doprowadziły do prawdziwego rozkwitu narciarskiego w Europie Środkowej na przełomie wieków. Nansens napisał książkę o swojej podróży przez Grenlandię, która zainspirowała wielu młodych ludzi do wypróbowania nowego sportu dla siebie.

W muzeum można dowiedzieć się więcej na temat historii narciarstwa.

Narciarstwo dociera do Alp

Ze względu na rosnącą popularność narciarstwa, pierwsze kluby narciarskie powstały w latach 90-tych XIX wieku, gdzie skandynawscy studenci po raz pierwszy przekazali to, czego się nauczyli. Kluby powstały w Niemczech (Todtnau), Szwajcarii (Glarus) i Austrii (St. Christoph am Arlberg). Czasami narciarstwo było nawet nauczane w szkołach. Na przykład w 1896 r. uczniowie z Braunlage w górach Harz otrzymywali lekcje narciarstwa zamiast lekcji gimnastyki klasycznej, w zależności od warunków śniegowych.

W Alpach pojawił się jednak problem: zakręt Telemark, który był optymalny dla raczej płaskich, skandynawskich gór, nie nadawał się dobrze na znacznie bardziej stromych zboczach Alp. Technika zmieniała się nieustannie, a narty były również przystosowane do nowych warunków. Narty importowane z Norwegii miały zazwyczaj około 3 m długości i dlatego nie były zbyt zwrotne. Malarz i rzeźbiarz Mathias Zdarsky kupił kilka nart nordyckich i był niezadowolony z ich długości, utrudniała ona bowiem jazdę po stromych stokach jego ojczyzny. Tak więc skrócił narty piłą do długości 1,80 m i był w stanie jeździć po dolinie znacznie bardziej zwrotnymi nartami o mniejszym promieniu. Wiązanie „Lilienfelder”, które mocuje czubek stopy i piętę, uczyniło narty malarza wyjątkowymi, sam autor określił je natomiast jako „narty alpejskie”. Dodatkowo, podczas eksperymentowania, Zdarsky wpadł na pomysł, aby zwęzić narty na wysokości wiązań. Talia umożliwiła wykonanie skrętów i w ten sposób narodziła się pierwsza wersja narty carvingowej. W 1897 roku Mathias Zdarsky opublikował książkę o swojej specjalnie opracowanej technice narciarskiej. Jego „Lilienfelder Skilauf-Technik” uczynił ze Zdarskiego twórcę techniki narciarstwa alpejskiego.

Rozwój narciarstwa od 1900 roku

Na początku XX wieku wyznaczono kamień milowy: pierwszy wyciąg narciarski został oddany do użytku w 1908 roku. W Schollach koło Eisenbach w Górnym Schwarzwaldzie zbudowano windę, którą obsługiwało napędzane wodą koło młyńskie. Winda przekroczyła 32 m wysokości i miała 280 m długości. Narciarze trzymali się specjalnie ukształtowanych szczypiec przymocowanych do liny, która wciągała miłośników sportów zimowych w górę.

Po pierwszej wojnie światowej narty stały się coraz bardziej popularne, ponieważ turyści mogli teraz zjeżdżać po liniach kolejowych wybudowanych w czasie pierwszej wojny światowej i zbaczać ze stoków Alp. W latach dwudziestych XX wieku otwarto pierwsze szkoły narciarskie, które nie były prowadzone przez kluby narciarskie, aby uczyć turystów jazdy na nartach. Ponadto w kinach pokazywano pierwsze filmy pokazujące narciarzy. Wzbudziło to również zainteresowanie sportami zimowymi wśród ludzi, którzy nigdy wcześniej nie byli w górach. W latach dwudziestych XX wieku regularnie odbywały się konkursy i ustalano dla nich zasady. Międzynarodowa Federacja Narciarska włączyła dyscypliny alpejskie do swojego programu, a w 1931 r. w Mürren odbyły się pierwsze Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym. Narciarskie wyścigi alpejskie stały się olimpiadą dopiero pięć lat później, w 1936 roku. Na Mistrzostwach Świata w 1931 roku Anton Seelos przekonany nieznaną wcześniej techniką i równoległym zakrętem rozwinął się w powszechną technikę na stokach. Seelos przekazał później swoją wiedzę jako trener reprezentacji Niemiec i Francji.

Narciarstwo jako sport masowy od 1950 roku

Z biegiem lat narty stawały się coraz bardziej sportem wypoczynkowym dla mas. Szczególnie w latach 50-tych wybudowano liczne wyciągi i przygotowano zbocza. Wyciągi mogły przewozić więcej narciarzy, a regiony narciarskie stawały się coraz bardziej atrakcyjne dla turystów. Oprócz nowoczesnych wyciągów narciarskich i kolejek linowych, wokół terenów narciarskich powstała infrastruktura turystyczna. Otwarto chaty górskie i stworzono liczne obiekty noclegowe, z których w sezonie zimowym korzystali głównie turyści. Z biegiem lat liczba narciarzy ogromnie wzrosła. Podczas gdy w 1950 roku tylko około 5 milionów ludzi na całym świecie uprawiało sporty zimowe, w 1975 roku liczba ta wzrosła do 35 milionów. Dla większości entuzjastów sportów zimowych nadal największe znaczenie ma zabawa na łonie natury w gronie rodziny i znajomych. Oprócz klasycznej trasy zjazdowej, narciarze zaczęli również wypróbowywać różne metody i tereny. Narciarze szaleli w głębokim śniegu, na muldach, itp. Pod koniec XX wieku pojawiły się więc takie dyscypliny jak „moguls”, „freestyle” i „freeride”. Niektóre z tych dyscyplin są również olimpijskie.

Nowoczesne wyciągi to standard na wielu terenach narciarskich.

Jazda na nartach dzisiaj

Przez bardzo długi czas ludzie poruszali się na dwóch deskach przez lub nad śniegiem, ale narty przestały być środkiem do celu. Zawody w różnych dyscyplinach są z entuzjazmem śledzone na całym świecie, a także jako rekreacyjne uprawianie narciarstwa sportowego jest bardziej popularne niż kiedykolwiek wcześniej. Turystyka zimowa przeżywa rozkwit i ma duże znaczenie gospodarcze w niektórych regionach, takich jak Szwajcaria i Austria. We Francji, liczne wioski zostały nawet założone dla celów turystyki zimowej. Jednak miłośnicy sportów zimowych nie tylko znajdą w Alpach tereny narciarskie o wielu obliczach. W międzyczasie na całym świecie jest niezliczona ilość ośrodków narciarskich. Również w Australii, Nowej Zelandii, USA, Kanadzie, Japonii, na Sycylii, a także w krajach południowoamerykańskich, Chile i Argentynie, miłośnicy śniegu mają możliwość jazdy na nartach po białych stokach.

 

 

SnowTrex-Award 2019 – najpopularniejsze tereny narciarskie & obiekty w sezonie

W tym roku 64 obiekty i 66 terenów narciarskich zostało wyróżnionych ...

Bez hałasu i spalin: 10 ośrodków wyłączonych z ruchu kołowego

Zapinamy narty i wyłączamy silniki: poniżej znajdą Państwo 10 ośrodków ...